صدای پس سکوت

هر که دل آرام دید، از دلش آرام رفت

 
غیرمنتظره
نویسنده : دل آرام - ساعت ٢:٢۳ ‎ب.ظ روز شنبه ٢۸ اسفند ۱۳۸٩
 

من از وقتی تو نوشته هایم را می خوانی، می نویسم.

از وقتی اولین نامه را نوشتم. نامه ای که نمی دانستم مفهومش چیست.

نامه ای که معنایش را تنها در چشمان تو می یافت.

من هیچ گاه بیش از سه جمله ی اول این نامه چیزی ننوشته ام:

هیچ باوری نداشتن.

                              منتظر چیزی نبودن.

                                                           امید داشتن به آنکه روزی اتفاقی بیافتد.

کلمه ها از زندگی ما عقب هستند.

تو همیشه از آنچه من از تو انتظار داشتم جلوتر بودی.

تو همیشه غیر منتظره بودی.

از کتاب غیره منتظره ی بوبن